Tüm girdiler
AnatomiNöroanatomi·Sayfa 36

Aquaductus Sylvius

Franciscus Sylvius (15 Mart 1614 - 19 Kasım 1672) Hollandalı doktor, kimyager, fizyolog ve anatomisttir. Descartes, Van Helmont ve William Harvey'nin çalışmalarının ve teorilerinin ilk destekleyicisi ve savunucusuydu. Ayrıca kan dolaşım teorisini Hollanda'da ilk destekleyenlerden biridir.

Sylvius, Almanya'nın Hanau şehrinde varlıklı bir ailede doğdu. Yaşamını Hollanda'da geçirdi ve orada öldü. Leiden'da Sedan Protestan Akademisi'nde Adolph Vorstius ve Otto Heurnius yanında 1632-1634 yılları arasında tıp okudu. 1634'te Vorstius'un başkanlığında bir "Pozisyones variae medicae" düzenledi ve pulmoner dolaşım olması önerisini savundu. Bundan sonra Jena ve Wittenberg'e bir çalışma gezisi yaptı. 16 Mart 1637'de Emmanuel Stupanus başkanlığında Basel Üniversitesi'nde "De animali motu ejusque laesionibus" adlı tezi savundu. Memleketi Hanau'da hekimlik yaptıktan sonra 1639'da Leiden'a ders vermek için döndü. Bu dönemde kan dolaşımı gösterileriyle ünlendi. 1641'den itibaren Amsterdam'da oldukça kazançlı bir hekimlik dönemi geçirdi. Amsterdam'da onu kimyayla tanıştıran Glauber ile karşılaştı. 1658'de Leiden Üniversitesi'ne tıp profesörü olarak atandı. 1669-70 yıllarında Üniversite Rektör Yardımcılığı görevinde bulundu.

1669 yılında ilk akademik kimya laboratuvarını kurdu. Tüm yaşam ve hastalık süreçlerinin kimyasal eylemlere dayandığı "Iatrochemical Tıp Okulu"'nu kurdu. Bu düşünce okulu, tıbbı evrensel fizik ve kimya kuralları açısından anlamaya çalıştı. Sylvius ayrıca insan vücudunun tuzları nasıl kullandığını anlamanın bir yolu olarak kimyasal afinite kavramını tanıttı ve sindirim ve vücut sıvılarının anlaşılmasına büyük katkıda bulundu. 1671 yılında yayınladığı en önemli çalışma "Praxeos medicae idea nova" (Yeni Tıpta Fikir) idi. Özellikle, sindirimin pankreas, mide ve tükürük salgılarından gelen asit ve bazların kimyasal reaksiyonlarının bir sonucu olduğunu açıkladı.

Beynin yapısını araştırdı. 1663'te "Disputationem Medicarum"'da, lateral fissürü tanımladı. Sylvian fissürü (lateral fissür) ve Sylvian su yolu adları daha sonra ithaf edilmiştir. Ölümünden sonra 1679'da yayınlanan Opera Medica kitabı, skrofula ve phthisis'i tüberküloz çeşitleri olarak tanıtmaktadır.

Sylvius Kanalı, beyinde üçüncü ve dördüncü ventriküller arasındaki bağlantıyı sağlayan su yoludur. Sylvian fissür (Lateral sulkus veya lateral fissür olarak da adlandırılır) insan beyninin en belirgin özelliklerinden biridir. Lateral sulkus, her yarım kürede, frontal ve parietal lobları temporal lobdan ayıran derin bir yarıktır. İnsular korteks, lateral sulkusun derinliklerinde bulunur.

Sayfa 36·Adını Tıbba Yazdıranlar·Prof. Dr. Akif Turhan Kürüm
Bu girdilerdeki içerikler Wikipedia başta olmak üzere kamuya açık kaynaklardan derlenmiş ve editöryal katkıyla sunulmuştur.

© 2023 Nobel Tıp Kitabevleri