Argyll Robertson Pupillası

Douglas Argyll Robertson (1837 - 3 Ocak 1909) İskoç göz doktoru ve cerrahtır. Fizostigmin'i oftalmik uygulamaya sokmuştur ve Argyll Robertson pupillasına adı verilmiştir. 1857'de St Andrews Üniversitesi'nden tıp doktoru olarak mezun olduktan sonra Edinburgh Kraliyet Revirine ev cerrahı olarak atandı. Prag'da Carl Ferdinand von Arlt yanında oftalmoloji okudu. Daha sonra Berlin'de Albrecht von Graefe yanında çalıştı. Edinburgh'a döndüğünde, Edinburgh Üniversitesi Tıp Enstitüleri (fizyoloji) Profesörü olan Profesör John Hughes Bennett'in asistanı oldu. Daha sonra babasının kurulmasına yardım ettiği Göz Dispanseri'ne katıldı ve 1862'de Royal College of Surgeons of Edinburgh'da öğretim görevlisi olarak atandı. 1867'de Edinburgh Royal Infirmary'de William Walker yönetiminde oftalmik cerrahi asistanı oldu ve 1870'ten 1897'de emekli olana kadar kıdemli cerrah olarak çalıştı. Edinburgh Üniversitesi'nde Göz Hastalıkları bölümünde öğretim görevlisi olarak bulundu. Edinburgh Kraliyet Cerrahlar Koleji'nin başkanlığını yaptı.

Robertson, oftalmoloji alanına çeşitli katkılarda bulunmuştur. İlk katkısı 1863'te tropikal Afrika'da bulunan Calabar fasulyesinden (Physostigma venenosum) elde edilen bir ekstrakt olan fizostigminin göz üzerindeki etkilerini araştırmasıyladır. Edinburgh Üniversitesi'nde Tıbbi Malzemeler Profesörü Robert Christison, 1855'te bir Calabar fasulyesi parçasını çiğnemenin sistemik etkilerini açıklamıştı. Bu fasulye, Doğu Nijerya'da adli infaz için kullanılmaktaydı. 1862'de olası tıbbi kullanımlara ilişkin doktora tezi için altın madalya ile ödüllendirilen Edinburgh'lu bir hekim olan Dr. (daha sonra Sir) Thomas Richard Fraser, Argyll Robertson'un dikkatini bu fasulyenin göz bebeğini daraltma özelliğine çekti. Robertson, iki meslektaşının eşliğinde, önce sol gözüne bir Calabar fasulyesi ekstresi ve daha sonra daha yüksek bir konsantrasyonda her iki gözüne de damlattı. Robertson bu deneyin bir sonucu olarak, Helmholtz'un oftalmoskopu 1851'de tıbbi kullanıma sokmasından bu yana fundoskopide kullanılan atropinin etkisini tersine çevirmek için aktif bileşen olarak alkaloid fizostigmin içeren bir ekstraktın kullanılmasını önerdi. Bu, oftalmik uygulamada kullanılan ilk miyotik ajandı. Fizostigminin göz bozukluklarının tedavisinde çok önemli hale geleceğini doğru bir şekilde tahmin etmişti. 1875 yılında Ludwig Laqueur'un fizostigminin göz içi basıncını düşürebileceğini keşfetmesiyle glokom tedavisinde kullanılmaya başlandı.

Ayrıca, daha sonra Argyll Robertson pupillası olarak bilinen bir bulgu olarak göz pupillalarını etkileyen bir nörosifiliz bulgusunu tanımladı. 1869'da tabes dorsalisi (omuriliği etkileyen sifiliz) olan hastalarda ışığa ve uyumaya karşı pupillaların olağandışı tepkilerinin ilk tanımını veren bir makale yayınladı. Işıkla uyarıya tepkiyi kısıtlamayan, ancak uyum ve yakınsama sırasında normal olarak kısıtlanan küçük pupillaları tanımladı. Argyll Robertson pupillası, merkezi sinir sistemini etkileyen sifiliz teşhisi için patognomonik bir bulgu haline geldi.

Argyll Robertson, glokom tedavisi için trefin ameliyatı sonrası açıklama ve sonuçları yayınlayan ilk kişiydi. Sklera (ön sklerotomi) içinde küçük bir delik açarak aköz hümorunun boşaltılması göz içi basıncını düşürdü. Bu ilke glokomun cerrahi müdahalelerinin temelini oluşturmaya devam etti.

Argyll Robertson yetenekli bir golfçü ve aynı zamanda keskin bir okçuydu ve okçuluk yarışmalarına katılarak başarılı dereceler yaptı. Arkadaş olduğu eski bir öğrencisini ziyaret etmek için Hindistan'a gitti. 3 Ocak 1909'da Hindistan Gondal'da öldü. Cesedi Gondli Nehri kıyısında yakıldı.

Argyll Robertson pupillaları, nesne yaklaştıkça küçülen (yani uyum sağlama/akomadasyon), ancak parlak ışığa maruz kalındığında daralmayan (yani ışığa tepki vermeyen) iki taraflı küçük pupillalardır. Bunlar oldukça özgül bir nörosifiliz belirtisidir. Ancak Argyll Robertson pupillaları diyabetik nöropatinin de bir işareti olabilir.