Bruce Protokolü

Robert Arthur Bruce (20 Kasım 1916, Somerville, Massachusetts - 12 Şubat 2004, Seattle, Washington) Amerikalı kardiyologdur. Washington Üniversitesi'nde profesör olarak çalışmıştır. Bruce Protokolünü araştırması ve geliştirmesiyle "egzersiz kardiyolojisinin babası" olarak bilinmektedir. Bruce, Boston Üniversitesi'nden Lisans Diploması aldı ve 1943'te Rochester Üniversitesi Tıp Fakültesi'nden mezun oldu. 1946'da Rochester Üniversitesi Tıp Fakültesine katıldı. 1950'de Washington Üniversitesi Tıp Fakültesinde ilk Kardiyoloji Şefi seçildi. 1971'e kadar Kardiyoloji Anabilim Dalı başkanlığı yaptı.

Bruce Protokolü'nün geliştirilmesinden önce, egzersiz yapan hastalarda kardiyak fonksiyonu izlemek için kullanılabilecek güvenli, standartlaştırılmış bir uygulama yöntemi yoktu. Master's İki Adımlı Test bazen kullanıldı, ancak birçok hasta için çok yorucuydu ve değişen miktarlarda egzersiz sırasında solunum ve dolaşım fonksiyonunun değerlendirilmesi için yetersizdi. Doktorların çoğu, hastaların eforla ilgili şikayetlerine güveniyor ve onları yalnızca istirahatte muayene ediyordu. Bu sorunları çözmek için, Bruce ve Dr. Paul Yu bir koşu bandı egzersiz testi geliştirmeye başladılar. Testin oluşturulmasında elektrokardiyografide ve motorlu koşu bantlarında nispeten yeni teknolojik gelişmelerden kapsamlı bir şekilde yararlandılar.

Bruce egzersiz testi, kalp vücuda bağlı çeşitli elektrotlar ile bir elektrokardiyograf tarafından izlenirken koşu bandı üzerinde yürümeyi içeriyordu. Egzersiz öncesinde, sırasında ve sonrasında akciğer hacimleri ve solunum gazı alışverişi de izlendi. Koşu bandı hızı ve eğimi ayarlanabildiğinden, bu fiziksel aktivite çoğu hasta tarafından tahammül edilebilmekteydi. İlk deneyler, deneklerin koşu bandı üzerinde sabit bir iş yükünde 10 dakika yürüdükleri tek aşamalı bir testi içeriyordu. Bruce'un 1949'da yayınlanan koşu bandı egzersiz testleri hakkındaki ilk makalesi, normal yetişkinlerin ve kalp veya akciğer rahatsızlığı olan hastaların solunum ve dolaşım fonksiyonlarındaki dakika dakika değişiklikleri analizi içeriyordu. 1950'de Bruce, Washington Üniversitesi'ne geçti. Burada özellikle kapakçık veya doğuştan kalp hastalığı ameliyatının başarısının bir göstergesi olarak tek aşamalı test üzerine araştırmalarına devam etti. Daha sonra, giderek artan iş yüklerinden oluşan birkaç aşamadan oluşan çok aşamalı testi geliştirdi. Tanımı ilk kez 1963'te yayınlanan ve Bruce Protokolü olarak bilinen bu çok aşamalı testti. İlk yazıda Bruce, testin anjina pektoris, önceki bir kalp krizi veya ventriküler anevrizma gibi durumların belirtilerini tespit edebileceğini bildirdi. Bruce ve meslektaşları ayrıca egzersiz testinin görünüşte sağlıklı insanları koroner arter hastalığının erken belirtileri açısından taramada yararlı olduğunu gösterdiler.

Bruce ve Dr. Harold T. Dodge, Seattle Kalp İzleme programını 1971'de başlattılar. Bu program hastanelerdeki, ofislerdeki ve Boeing Company'nin tıbbi bölümündeki toplum hekimlerini içeriyordu. Ayaktan kalp hastalarında ve görünüşte sağlıklı deneklerde semptomla sınırlı egzersiz testi sonuçlarının fizibilitesini, kullanışlılığını ve tekrarlanabilirliğini test etti. Sonraki 10 yıl içinde 10.000'den fazla kişiden oluşan bir veritabanı geliştirildi. Bu veri tabanı, yaş, cinsiyet ve alışılmış aktivite modeline göre normal standartlar geliştirmek için kullanıldı. Egzersizin süresi, Bruce'un fonksiyonel aerobik bozukluk olarak adlandırdığı şeyin tahmini için temel ölçü haline geldi.

Seattle Kalp İzleme programı, Bruce Protokolünün uygulanabilirliğini ve güvenliğini gösterdi. Aynı zamanda güçlü bir prognostik araç olduğunu da belgeledi. Bruce, kardiyolojide bilgisayar kullanımına erken bir ilgi duydu ve Kardiyoloji Bölümü'nde bir bilgisayar laboratuvarı kurdu. Egzersiz sırasında EKG'deki QRS ve ST segmentlerini ölçmek için bir yöntem geliştirdi. 1950'lerin sonlarında, akut miyokard enfarktüsünde trombolizin olası faydasını öneren ilk kişilerden biriydi. Bruce, sağlık ve hastalıkta kardiyovasküler fizyoloji bilgisine önemli bir katkı sağlayan 300'den fazla bilimsel makale yayınladı. Bilimsel araştırmacılığının yanı sıra, Bruce aynı zamanda klinisyen ve eğitmen olup 1969'da Üniversite Kardiyologları Derneği'nin kurucu üyesi ve ikinci başkanlığını da yaptı.

Bruce Protokolü, kardiyolojide standart bir testtir ve her biri üç dakikalık çok sayıda egzersiz aşamasından oluşur. Her aşamada, koşu bandının eğimi ve hızı, METS (Metabolic equivalent of task/ işin metabolik eşdeğeri) adı verilen iş çıktısını artırmak için yükseltilir. Bruce protokolünün 1. aşaması saatte 2,7 mil hız ve eğim %10 gradyan ile gerçekleştirilir. 2. Aşama 2,5 mil hız ve eğim % 12 iken, 3. Aşama 3,4 mil hız ve eğim % 14 olarak yapılır. 4. 5, 6 ve 7. aşamalara kadar yükseltilebilir. Tıbbi olarak kontrendike olmadıkça veya yorgunluk, bacak krampları, nefes darlığı veya göğüs rahatsızlığı gibi belirtiler olmadıkça testin Maksimum Öngörülen Kalp Hızının (220 - yaş) % 100'üne ve dokuz dakikalık süreye ulaşmasını beklenir. Öngörülen maksimum oranın minimum % 85'ini karar için kabul edilebilir. 70 yaşın üzerindeki kişilerin de en az altı dakika egzersiz yapması ve tahmini maksimum kalp hızının % 85'ine ulaşması gerekmektedir.