Budd-Chiari Hastalığı

George Budd (23 Şubat 1808 - 14 Mart 1882) İngiliz doktor, tıp yazarı ve akademisyendir. Kuzey Tawton, Devon'da doğdu. Babası cerrah olan Budd'un 6 kardeşi de hekimlik mesleğini seçmişlerdi. İlk eğitimini evde aldıktan sonra 1827'de St John's College'a girdi, daha sonra Caius College'a geçti ve derecesini aldıktan sonra Caius Kolejinde bilim kurulunda görev aldı. Paris'te ve Londra'daki Middlesex Hastanesi'nde tıbbi araştırmalar yaptı ve 1836'da Kraliyet Cemiyeti Üyesi seçildi.

1837'de hala bir M.B. iken, Greenwich'teki Dreadnought denizcilerin hastane gemisine doktor olarak atandı. Burada George Busk ile kolera, skorbüt ve mide ve karaciğer patolojisi üzerine araştırmalar yaptı. 1840 yılında Cambridge'de M.D.'yi bitirdi ve King's College London'da tıp profesörü seçildi. 1841'de Kraliyet Hekimler Koleji üyesi oldu. 1845-1847 yılları arasında denetçi görevini üstlendi.

Budd, 1863'te sağlık sorunları nedeniyle King's College'daki tıp profesörlüğünden emekli oldu ancak onursal öğretim üyesi olarak bağını koparmadı. İlk olarak tıp camiası tarafından steteskopun işlevselliğini anlattığı yazıları ile dikkat çekti. "Karaciğer Hastalıkları" hakkında yayını ile karaciğer hastalıkları ile ilgili pratik bilgileri sistemleştirdi. Budd, 1842'de Carl von Rokitansky tarafından fark edilen ve bugün Budd-Chiari sendromu olarak bilinen durumu tanımladı. Bunu, yayınladığı "Mide Hastalıkları" kitabı izledi (1855). 1837'de Dreadnought'taki kolera vakaları hakkındaki Busk ile birlikte kaleme aldıkları raporu ve 1832 salgını içinde aynı hastanenin kayıtlarından toplanan vakaların istatistiksel hesabı ve çeşitli dergilerdeki yayınları Budd'un bilimsel gayretlerinin bir göstergesi olarak kabul edildi. 14 Mart 1882'de 74 yaşındayken vefat etti.

Budd-Chiari sendromu, hepatik venlerden sağ atriuma kadar olan vasküler alandaki tıkayıcı nedenler sonucunda gelişen karaciğer venöz dönüş bozukluklarına denilmektedir. Budd-Chiari sendromu fulminant karaciğer yetersizliğinden kronik karaciğer hastalığına kadar değişen geniş bir klinik yelpaze içerisinde görülebilir. Asit, hepatomegali, karın ağrısı önde gelen belirtileridir. Hastalığın etyolojisinde miyeloproferatif hastalıklar, herediter veya edinsel hiperkoagulabilite nedeni olan hastalıklar, tümörler, Behçet hastalığı ve diğer bazı hastalıklar rol oynar. Bir grup olguda ise belirli bir neden bulunamaz (idyopatik Budd-Chiari sendromu). Tanı için uyumlu klinik bulgular ve radyolojik incelemeler çoğu defa yeterlidir. Ultrasonografi / Doppler US, bilgisayarlı tomografi, MR/ MR venografi gibi yöntemlerden yararlanılabilir. Tedavi hastalığın yarattığı sorunların (asit, portal hipertansiyon) tedavisi, altta yatan nedene dönük tedaviler ve hepatik venöz dönüşün korunması / artırılması amaçlarına yöneliktir. Birinci aşamada antikoagulasyon, bunun yeterli olmadığı olgularda angioplasti, stent uygulaması, karaciğer nakli gerekli olabilir.