Leo Buerger (13 Eylül 1879, Viyana - 6 Ekim 1943, New York'ta) Avusturyalı/ Amerikalı patolog, cerrah ve ürologdur. 1880'de Musevi olan ailesinin Amerika Birleşik Devletleri'ne göç etmesi sonrasında New York, Chicago ve Philadelphia'daki okullarda eğitim görmüştür. Sırasıyla 1897'den itibaren New York City kolejinde (BA), daha sonra (M.A. 1901), ardından (Doktorlar ve Cerrahlar Koleji'nde (M.D. 1901) tıbbi eğitim aldı, ve New York'taki Columbia Üniversitesi'nden mezun oldu. Buerger başlangıçta Lenox Hill Hastanesinde (1901-1904), daha sonra Mount Sinai Hastanesinde (1904-05), daha sonra da Viyana ve Paris'teki çalışma ziyaretleriyle Wrocław'daki cerrahi kliniğinde gönüllü olarak çalıştı. 1907-1920 yılları arasında Buerger, Sina Dağı Hastanesi'nde patolog ve cerrah olarak görev yaptı.
1908'de yılında ilk kez 1879'da Felix von Winiwarter tarafından bildirilen sigara ile ilişkili dolaşım sisteminin bir hastalığı olan tromboangiitis obliterans hakkında ilk doğru patolojik tanımını yaptı. Daha sonra cerrah olarak Beth David Hastanesi, Bronx Hastanesi ve Wyckoff Heights Hastanesi gibi New York'taki diğer kliniklerde çalıştı. 1917'den 19302a kadar New York Tıbbi Üroloji Polikliniği'nde profesörlük yaptı. Daha sonra Los Angeles'ta (California) Tıbbi Evanjelistler Koleji'nde benzer bir görevde bulundu, ancak orada sadece kısa bir süre çalıştı. Serbest çalışmak üzere NewYork'a döndü. Tromboangiitis obiterans hastalığı günümüzde onun adı ile tanınmaktadır.
Buerger hastalığı, kol ve bacaklarda küçük-orta boy atar ve toplardamarları etkileyen, ilerleyici bir periferik damar hastalığıdır. Hastalığa yakalananların büyük bir çoğunluğu 30-50 yaş arasında bulunan ve aktif veya pasif olarak sigaraya maruz kalan erkeklerdir. Hastaların büyük bir bölümünde ekstremite kaybı olduğundan erken tanı ve tedavisi önemlidir.
Buerger hastalığında tutulan bölgeye ait (genellikle bacaklarda), hareket esnasında kendini gösteren ağrı olması tanımlayıcıdır. Hastalık ilerledikçe ağrı istirahatte de ortaya çıkar. Dokuların yeteri kadar kanlanamamasına bağlı olarak iskemik ülserasyonlar gelişir, soğuk ortamda el ve ayak parmaklarının soluk renk alması durumu olarak bilinen Raynaud fenomeni gözlenir. Tromboflebit, soğuk hassasiyeti en sık görülen şikayet ve bulgulardır. Tedavi edilmediği takdirde gangren sonucu parmaklarda ve ayakta ampütasyon gelişir.
© 2023 Nobel Tıp Kitabevleri