Conn Sendromu

Jerome W. Conn (24 Eylül 1907 - 11 Haziran 1994) adıyla anılan Conn sendromunu (primer hiperaldosteronizm) tanımlayan Amerikalı endokrinologdur. New York'ta doğdu ve 1928'de Ann Arbor'daki Michigan Üniversitesi Tıp Fakültesi'ne girmeden önce Rutgers Üniversitesi'nde üç yıl okudu. 1929 yılında Amerikadaki ekonomik Büyük Bunalımı ailesinin eğitimini desteklemesini zorlaştırdı, ancak kız kardeşlerinin mali desteği ile eğitimini tamamladı. 1932 yılında onur derecesi ile mezun oldu ve dahiliye bölümüne geçmeden önce cerrahi stajına başladı. Conn, insüline bağımlı olmayan diabetes mellitus ile şişmanlık arasındaki ilişki üzerine araştırmalar yapan Louis H. Newburgh yanında Klinik Araştırmalar Bölümünde çalıştı. Conn, yirmi bir kişinin yirmisinde normal ağırlıklarına ulaştıklarında normal karbonhidrat toleransına dönülebileceğini kanıtladı. 1935'te uzman, 1938'de doçent oldu. 1943'ten itibaren Conn Endokrinoloji Bölümü'nün başına geçti. Askeri personelin Güney Pasifik'teki gibi sıcak iklimlere alışmasıyla ilgili bir çalışma başlattı. Ter, idrar ve tükürükte sodyum atılımının bu koşullarda kısıtlandığını keşfetti.

Klinik Araştırmalar Derneği Başkanlığı'nda çalışmaktayken, otuz dört yaşında olup 7 yıldan beri neredeyse felçliymiş gibi bacaklarında epizodik güçsüzlükten, ellerinde kas spazmlarından ve kramplarından şikayet eden bir kadın hastayı bildirdi. Kapsamlı bir araştırmadan sonra birincil hiperaldosteronizm, daha sonra Conn sendromu olarak adlandırdığı bir patolojik durumu tanımladı. Bu hastada adrenal adenomun ürettiği yüksek aldosteron seviyeleri tesbit etmişti.

Conn, toplam 284 makale ve kitap bölümü yazdı ve araştırmalarda başkalarını teşvik eden bir öğretim üyesi olarak tanınmıştı. Kliniği, hiperaldosteronizm üzerine yapılan araştırmalarda öncü konumdaydı. Conn, 1968 yılında L. H. Newburgh Seçkin Üniversite Profesörü seçilerek onurlandırıldı. Kariyeri boyunca birçok onursal ödül aldı. On iki ulusal mesleki derneğin üyesiydi. 1974'te emekli oldu. 1994'de Florida'nın Napoli şehrinde öldü.

Conn Sendromu adrenal korteks dışı bir neden olmaksızın aldosteron sekresyon fazlalığı ve renin supresyonu olması durumudur. Klasik tanımlamada birlikte potasyum düşüklüğü de bulunur. Hipertansiyon tanısı alan hastaların yaklaşık %10'unda bulunur. Hipertansiyon, hipopotasemi (hastaların %60'ında normal potasyum), ödem yokluğu, aldosteron yüksekliği, renin supresyonu, metabolik alkalozis, hafif hipernatremi, hipomagnesemi, kas zayıflığı, sol ventriküler hipertrofisi, kardiyovasküler riskte artma söz konusudur. Aldosteron üreten adenom ve bilateral idiopatik adrenal hiperplazi (BİAH) en sık görülen nedenlerdir. Aldosteron Üreten Adenom (APA; Conn Sendromu); sıklığı primer hiperaldosteronizm içinde %35'tir. Tek taraflı aldosteron sekrete eden adenom varlığıdır. Tedavisi cerrahidir. Bilateral idiyopatik adrenal hiperplazi'nin tedavisi tıbbidir.