Dandy-Walker Sendromu

Walter Edward Dandy (6 Nisan 1886 - 19 Nisan 1946) Amerikalı beyin cerrahı ve bilim adamıdır. Victor Horsley (1857-1916) ve Harvey Cushing (1869-1939) ile birlikte nöroşirürjinin kurucularından biri olarak kabul edilir. Dandy, beyinde beyin omurilik sıvısının dolaşımının tanımlanması, hidrosefalinin cerrahi tedavisi, hava ventrikülografisi ve pnömoensefalografisinin keşfi, beyin endoskopisinin tanımı, ilk yoğun bakım ünitesinin kurulması ve serebrovasküler cerrahinin habercisi olacak ilk intraserebral anevrizmanın kliplenmesi de dahil olmak üzere sayısız nöroşirürjik keşif ve yeniliklerle nöroşirirjiye katkıda bulunmuştur.

40 yıllık tıp kariyeri boyunca Johns Hopkins Üniversitesi Tıp Fakültesi ve Johns Hopkins Hastanesi'nde çalıştı. Dandy, bir demiryolu mühendisi olan John Dandy ve İngiltere'nin Lancashire ve İrlanda Armagh'dan göçmen olan Rachel Kilpatrick'in tek oğluydu. 1903 yılında Missouri Sedalia'daki Zirve Lisesi'nden veda konuşması yapması için seçilecek kadar başarılı bir şekilde mezun olduktan sonra 1907 yılında Missouri Üniversitesi'ne girdi. Eylül 1907'de ikinci sınıf öğrencisi olarak Johns Hopkins Tıp Okulu'na kaydoldu. Dandy, 24 yaşındayken 1910 baharında Johns Hopkins Tıp Okulu'ndan mezun oldu ve Harvey W. Cushing yanında Hunterian Deneysel Tıp Laboratuvarı'nda çalıştı. 1911'de Hunterian Laboratuvarı'ndaki çalışmaları için bir Master of Arts derecesi aldı ve Johns Hopkins Hastanesi cerrahi bölümünde çalışmaya devam etti. Cushing'in Asistan Yardımcısı olarak bir yıl geçirdi. Genel cerrahi ihtisasını 1918 yılında William S. Halsted yanında Johns Hopkins Hastanesi'nde tamamladı. 1918'de Johns Hopkins Hastanesi kadrosuna geçti ve bütün enerjisini beyin ve omurilik bozukluklarının cerrahi tedavisine odakladı. Heuer, 1922'de Cincinnati Üniversitesi'nde cerrahi bölümün başına geçmek için Hopkins'ten ayrıldığında, Dandy, 1946'da o hastanede ölünceye kadar Johns Hopkins Hastanesi'nde tek beyin cerrahı olarak kaldı.

1918 ve 1919'da hava ventrikülografisi ve ilişkili pnömensefalografi tekniği ile ilgili önemli makalelerini yayınladı. Bu katkı için 1933'te Karolinska Enstitüsü Nobel Komitesi Başkanı Hans Christian Jacobaeus tarafından Nobel Ödülü'ne aday gösterildi. Ventrikülografi ve pnömoensefalografi beyin cerrahlarının ilk kez röntgende beyin lezyonlarını görselleştirmesine izin verdi. Bununla birlikte, hava ventrikülografisinde, iğnenin ventriküler sisteme geçmesi için kafatasında bir delik açılmasını gerektirdiğinden uygulanması kısıtlı kaldı. 1919'da, pnömensefalografi ile ilgili daha az invaziv bir teknik yayınladı. Bu işlemde, lomber spinal kanalın subaraknoid boşluğuna hava enjekte edildi ve daha sonra hava bolusu hastanın pozisyonu değiştirilerek beynin çevresindeki subaraknoid boşluğa ve sonunda ventriküllere yönlemdirildi. Ventrikülografi ve pnömoensefalografi, beyin cerrahlarının tümörlerin ve diğer lezyonların yerlerini ve büyüklüğünü doğru bir şekilde tanımlamasına ve daha sonra operasyonel yaklaşımlarını doğru bir şekilde belirlemesine izin verdi. Bu teknik, 1970'lerde BT taramasının uygulanmasına kadar beyin lezyonlarını lokalize etmenin tek en önemli yolu olarak kaldı. 1921'de pineal bölgenin tümörlerinin çıkarılması için bir operasyon, 1922'de serebellopontin açısı tümörlerinin tamamen çıkarılması, 1922'de hidrosefali tedavisi için endoskopi kullanımı, 1925 yılında trigeminal nevraljiyi tedavi etmek için beyin sapındaki trigeminal siniri kesmesi işlemi, 1928'de Ménière hastalığının tedavisinde vestibüler sinirleri bölümlemesi, 1929'da omurgadaki fıtıklaşmış bir diskin çıkarılması, 1923 malign tümörlerin tedavisi için tüm serebral yarıkürenin çıkarılması, 1933'te ventriküler sistem içindeki derin tümörlerin çıkarılması, 1935'te karotis-kavernöz fistüllerin tedavisi, 1938'de intrakraniyal anevrizma ligasyonu ve 1941'de orbital tümörlerin çıkarılması işlemleri nöroşirurjiye yaptığı inanılmaz katkılardan bazılarıydı.

Dandy, hayatının son dönemlerinde siyatalji nedeniyle yatalak hale geldi. 1 Nisan 1946'da 60. yaş gününden beş gün önce kalp krizi ile hastaneye kaldırıldı. Sonrasında eve taburcu edildi, ancak 18 Nisan'da ikinci bir kalp krizi geçirdi. 19 Nisan'da öldüğü Johns Hopkins Hastanesi'ne tekrar götürüldü. Maryland Pikesville'deki Druid Ridge Mezarlığı'na gömüldü.

Arthur Earl Walker, 12 Mart 1907 - 1 Ocak 1995 yılları arasında yaşamış, Kanada doğumlu Amerikalı beyin cerrahı, sinirbilimci ve epilesi uzmanıdır. 1907'de Winnipeg, Manitoba'da doğdu ve Alberta Üniversitesi'nden 1930'da mezun oldu. Yale Üniversitesi ile Amsterdam ve Brüksel'de eğitim aldı ve üniversitede nörolojik cerrahi eğitmeni olarak eğitimine devam etti. 1937 yılından itibaren Chicago Üniversitesinde görev aldı ve nöroloji ve nöroşirurjinin gelişmesini sağlayan yeni bir beyin cerrahı örneği haline geldi. İkinci Dünya Savaşı sırasında, post-travmatik epilepsiye ilgisinin başladığı Massachusetts, Framingham'daki Cushing Genel Hastanesi'nde Nöroloji Şefi olarak çalıştı.

1947'de Johns Hopkins Hastanesi'nde nörolojik cerrahi profesörü oldu. 1972'de emekli olana kadar orada 25 yıl profesörlük yaptı ve bu süre zarfında nöroşirürji bölümünü ve nöroşirürjide resmi asistan eğitim programını kurdu. Kendi adını taşıyan elektrofizyoloji laboratuvarını oluşturdu. Amerikan Nörolojik Cerrahlar Derneği ve Dünya Nörolojik Dernekler Federasyonu'nun başkanıydı ve emekli olduktan sonra Albuquerque New Mexico Tıp Fakültesi'nde nöroloji ve nöroşirürji alanında fahri profesör oldu.

1 Ocak 1995'te Tucson, Arizona yakınlarında seyahat ederken 87 yaşında kalp krizinden öldü. 1938'de beynin işlevini açıklayan Primat Talamus'u yayınladı. 1951'de "A History of Neurological Surgery"'nin editörlüğünü yaptı. 1942'de Luschka ve Magendie foramenlerinin konjenital atrezisini anlatan bir makale yayınladı. Benzer bir vaka daha önce 1921'de Walter Dandy tarafından tanımlanmıştı ve sendrom Dandy-Walker sendromu olarak bilinmeye başlandı. Ayrıca, Mette Warburg tarafından hastalıkla ilgili başka makalelerin yayımlanmasının ardından Walker – Warburg sendromu olarak bilinen Lissencephaly hakkında bir makale yayınladı. Meslek hayatı boyunca 400'ün üzerinde araştırma makalesi ve yayınlanmış 8 kitabı vardır.

Dandy-Walker Sendromu (DWM) 4.ventrikülün kistik genişlemesi, serebellar vermisin hipoplazisi ve hidrosefali olmak üzere üçlü nöropatolojik triadın varlığı ile karakterize olan gelişimsel bir anomalidir. Günümüzde kullanılan Dandy –Walker kompleksi terimi ise; Dandy Walker sendromu (DWS), Dandy-Walker variant ve Megasisterna magna gibi bir grup lezyonu ifade etmektedir.