Eustachi Borusu

Bartolomeo Eustachi (c. 1500- 27 Ağustos 1574) İtalyan anatomisttir. İnsan anatomisi biliminin kurucularından biridir. İtalya, Macerata yakınlarındaki San Severino'da doğmuştur. İnsan anatomisi bilimini başlatan diğer anatomist Andreas Vesalius'un çağdaşıdır.

Galen'in destekçisi olarak bilinir ve kendi adını taşıyan tüpsel yapıyı yeniden keşfedip doğru bir şekilde tanımlayarak iç kulak bilgisini arttırmıştır. Malleus ve stapediusun iç ve ön kaslarını ve kokleanın karmaşık biçimini tanımlayan ilk kişidir. Yine dişlerin anatomisini ve birinci ve ikinci dişlenme olgularını doğru bir şekilde inceleyen ilk kişidir. Eustachius ayrıca adrenal bezleri de tanımlamıştır.

Yayınlayamadığı en büyük eseri "Anatomik Gravürler"dir. Bunlar, Vesalius'un kendi eserlerini yayınlamasından dokuz yıl sonra, 1552'de tamamlandı. Eseri ilk olarak önce 1714 yılında Papa XI. Clemente rağmen Giovanni Maria Lancisi tarafından, 1744 yılında Cajetan Petrioli tarafından ve 1744 yılında Bernhard Siegfried Albinus tarafından ve daha sonra 1790 yılında da Bonn'da yayınlanmıştır. Bu gravürler Eustachius'un vücudu büyük parçalara ayırdığını göstermektedir. İnsan vücudunun organlarının şeklini, boyutu ve göreceli konumu hakkında doğru kanaat verilmesi için özenle ve dikkatle çalışmıştır. Kitabının ölümünden bir asır sonra en çok satanlar listesine girmesi, Rönesans boyunca anatomistler üzerindeki dini kısıtlamaların kapsamını göstermektedir.

İlk yedi plaka, böbreklerin yapısını ve kulağın yapısıyla ilgili bazı dikkat çekici unsurları göstermektedir. Sekizinci plaka kalbi, vena azigos'un dallarını ve kendi adını taşıyan vena cava valfini temsil eder. Sonraki yedi plakada, göğüs ve karın iç organlarının farklı görünümleri sırayla verilmiştir. Diğer plakalar beyin ve omuriliği ve kasları içerir. Sinirlerin kökeni, seyri ve dağılımı ve kasların yapısı yoğun olarak incelenmiştir.

Eustachius araştırmalarını göreceli anatomi çalışmasıyla sınırlamadı. Organların doğal yapısını titizlikle ve başarıyla araştırdı. Farklı sıvıda yumuşatma tekniği kullandı. Enjeksiyon ve tahliye ile organları ayrıntılı gösterecek şekilde daha belirgin hale getirdi. Bu resimler zamanında yayınlansaydı anatomi en az iki yüzyıl önce 18. yüzyılın mükemmelliğine ulaşabilirdi denilmektedir. Eustachius 1574'yılında Fossombrone'da öldü.

Anatomide, işitme tüpü veya faringotimpanik tüp olarak da bilinen östaki tüpü, nazofarenksi aynı zamanda parçası olduğu orta kulağa bağlayan bir yapıdır. Yetişkin insanlarda, östaki borusu yaklaşık 35 mm uzunluğunda ve 3 mm çapındadır. İnsanlarda orta kulak (kulak kanalı gibi) normalde hava ile doludur. Açık kulak kanalından farklı olarak orta kulağın havası vücut dışındaki atmosferle doğrudan temas halinde değildir; böylelikle vücudun dışı ile orta kulak arasında bir basınç farkı oluşturulabilir. Normalde östaki borusu çöker, ancak yutkunma ve pozitif basınçla açılarak orta kulağın basıçca eşitlenmesini sağlar. Ayrıca salgıları temizleyerek ve enfeksiyonlara neden olabilecek patojenlerden koruyarak orta kulağın sağlıklı kalmasına yardımcı olur.

Östaki valfi (inferiyör vena cava valfi), inferiyör vena cava ile sağ atriyumun birleştiği yerde bulunan venöz bir kapaktır. Östaki kapağı sıklıkla parasternal uzun eksenden, apikal dört boşluktan ve subkostal dört boşluktan yapılan transtorasik ekokardiyografi ile görülebilir. Östaki kapağı, bi-kaval görünümde ve sağ yatay ve longitudinal görünümde transözofageal ekokardiyografi ile daha iyi görülür. Östaki valfi ile patent foramen ovale arasındaki ilişki kriptojenik inme (nedeni bilinmeyen inme) olan hastalarda dikkate alınmaktadır.