Fournier Gangreni

Jean Alfred Fournier (21 Mayıs 1832 - 25 Aralık 1914), zührevi hastalık alanında uzmanlaşmış Fransız dermatologdur. Gençlik döneminde Hôpital du Midi'de Philippe Ricord'un (1800-1889) stajyeri olarak görev yaptı. 1863'te "médecine des hôpitaux" oldu ve 1867'den itibaren Hôtel-Dieu de Paris'te Augustin Grisolle (1811-1869) ile çalıştı. 1876'da Hôpital Saint-Louis'e hizmet şefi olarak atandı ve daha sonra Académie de Médecine'in (1880) üyesi oldu.

Tıp bilimine en büyük katkısı, 1883'te tanımladığı konjenital sifiliz çalışmasıydı. Çok sayıda yayınında frenginin dejeneratif hastalıkların nedeni olmasının önemini vurguladı. Ayrıca, "Société Française de Prophylaxie Sanitaire et Morale" adlı bir organizasyon kurdu.

Adı üç tıbbi terimle ilişkilidir: Fournier gangreni: Skrotum enfeksiyonunun neden olduğu ve genellikle diyabetle ilişkili gangren. Durum, Fournier'in beş vakalık bir seri yayınlamasından sonra adını almasına rağmen, ilk olarak 1764'te Baurienne adlı bir doktor tarafından tanımlanmıştır. Fournier belirtisi: Konjenital sifilizdeki lezyonların iyileşmesini takiben ağızda oluşan yara izleri. Fournier'in tibiası: konjenital sifilizde tibianın fusiform kalınlaşması ve öne eğilmesi. Fournier zührevi hastalık araştırmasının yanı sıra tıp tarihçisiydi ve Girolamo Fracastoro (1478-1553), Giovanni de Vigo (1460-1525) ve Jacques de Béthencourt'un da aralarında bulunduğu eski doktorların eserlerini yeniden yayınladı.

Fournier gangreni, dış genital bölgeyi veya perineyi etkileyen bir nekrotizan fasiit veya gangren türüdür. Genellikle yaşlı erkeklerde görülür, ancak kadınlarda ve çocuklarda da ortaya çıkabilir. Şeker hastalarında, alkoliklerde veya bağışıklığı baskılanmış kişilerde ortaya çıkma olasılığı daha yüksektir.

Fournier gangreninin ilk semptomları, skrotumda şişme veya ani ağrı, ateş, solgunluk ve genel halsizliktir. Sınırlı eritem alanının ötesine uzanan ağrı ile karakterizedir. Vakaların çoğu hafif bir şekilde ortaya çıkar, ancak saatler içinde ilerleyebilir. Subkutan hava genellikle spesifik klinik belirtilerden biridir, ancak klinik vakaların %50'sinden fazlasında görülmez. Daha belirgin vakalar, kötü koku ve nekrotik enfekte doku ile karakterize edilir. Krepitasyon bildirilmiştir. Deri altı enfeksiyon olarak başlar. Bununla birlikte, daha sonra nekroza dönüşen üstteki deride nekrotik yamalar ortaya çıkar.

Fournier gangreni vakalarının çoğu, Clostridium perfringens gibi hem aerobik hem de anaerobik bakterilerle enfekte olur. A grubu streptokokların neden olduğu enfeksiyonların yanı sıra Staphylococcus aureus ve Vibrio vulnificus gibi diğer patojenlerden de kaynaklanabilir. Sanitasyon, tıbbi bakım ve psikososyal kaynaklara erişim eksikliği, artan ölüm oranıyla ilişkilendirilmiştir.