Havers Kanalları

Clopton Havers (24 Şubat 1657 - Nisan 1702), kemiğin mikro yapısı üzerine öncü araştırmalar yapan İngiliz doktordur. Şu anda Havers kanalları ve Sharpey lifleri olarak adlandırılan yapıları ilk gözlemleyen ve neredeyse kesinlikle ilk tanımlayan kişi olduğu düşünülmektedir.

Havers, Stambourne Rektörü Henry Havers'ın oğlu olarak Stambourne, Essex'te doğdu. Richard Morton'un yanında tıp okudu ve daha sonra 1668'de Cambridge'deki St Catharine's College'a katıldı, ancak mezun olamadı. Bunu takiben, Havers'ın bulunduğu yer, Londra Doktorlar Koleji'ne ekstra lisanslı olarak kabul edildiği ve ülkenin sınırlı bölgelerinde tıp uygulamasına izin verdiği 1684'e kadar bilinmiyor. 1685'te Hollanda'daki Utrecht Üniversitesi'nde okudu ve 1685'te De Respiratione (Solunum Üzerine) başlıklı tezini sunarak "Tıp Doktoru" unvanını aldı.

Özellikle kemiklerin incelenmesi olan osteoloji ile ilgilendi. 15 Aralık 1686'da Royal Society üyeliğine kabul edildi. En etkili çalışması, Osteologia nova veya bazı yeni Kemik Gözlemleri, kemiğin mikroskobik yapısının ilk raporuydu. Özellikle, kendi adını taşıyan Havers kanallarını tanımladı. Ayrıca Sharpey'nin liflerini de tanımladı. Bu çalışma, İtalyan bilim adamı Giorgio Baglivi tarafından büyük övgüyle karşılandı ve Frankfurt ve Amsterdam'da çeşitli baskılarda yayınlandı. Şubat 1700'de Havers, Kraliyet Cemiyeti'ne, bir çiçek hastalığı püstülünden oluşan kuru maddenin solunmasını içeren bir Çin çiçek hastalığı aşılama uygulaması hakkında rapor verdi. Havers, 1702'de Willingale'de öldü ve Essex, Willingale Doe'ya gömüldü.

Havers kanalları, kortikal kemik adı verilen kemiğin en dış bölgesinde bulunan bir dizi mikroskobik kanaldır. Osteositleri beslemek için kan damarlarının ve sinirlerin bunların içinden geçmesine izin verirler. Her Havers kanalı genellikle bir veya iki kılcal damar ve birçok sinir lifi içerir. Kanallar, yaklaşık 50 µm çapında, lamel adı verilen eş merkezli katmanlardan oluşur. Havers kanalları, kan damarlarını ve sinir hücrelerini kemikler boyunca çevreler ve kanalikül adı verilen bağlantılar yoluyla osteositlerle (yoğun kemik matrisi içindeki boşluklarda bulunur) iletişim kurar. Bu eşsiz düzenleme, kemik dokusuna gücünü veren mineral tuz birikintileri ve depolanması için elverişlidir. Çoğu maddenin kan damarları ve osteositler arasında taşınması için aktif taşıma kullanılır.

Havers kanalları, tipik olarak, yüzeye paralel olarak kemiğin uzun ekseni boyunca düzenlenen osteonların içinde bulunur. Kanallar ve çevreleyen lameller, Havers sistemi veya osteon adı verilen fonksiyonel birimi oluşturur. Havers kanallarındaki kan damarlarının kemik kırılması nedeniyle hasar görmesi muhtemeldir. Bu, hematoma neden olabilir.