Tüm girdiler
AnatomiGastroenteroloji·Sayfa 571

Meissner Pleksusu ve Korpüskülü

Georg Meissner (19 Kasım 1829 - 30 Mart 1905), Hannover'de doğan Alman anatomist ve fizyologdur. Göttingen Üniversitesi'nde tıp eğitimi aldı. 1851'de Rudolf Wagner ve Theodor Billroth'un Trieste'de torpido balıklarıyla ilgili bilimsel çalışmalarına katıldı. 1852'de doktorasını Göttingen Üniversitesinden aldı. Basel (1855), Freiburg (1857) ve Göttingen'de (1860-1901) üniversite profesörü olarak çalıştı.

Adı sindirim sisteminin pleksus submukozusu olarak tanımlanan Meissner pleksusuyla ilgilidir. Hafif dokunuşa duyarlılıktan sorumlu mekanoreseptörler olan Meissner korpüskülleri de onun adı ile anılmaktadır. İlk kez 1852'de, Meissner ve Wagner her biri tek başına bu cisimcikleri tanımlandılar. İki bilim adamı arasında tartışma çıktı ve birkaç yıl süren gergin bir ilişkiye neden oldu. Ayrıca özellikle sindirim sistemindeki proteinlerin doğası ve parçalanması üzerine fizyolojik-kimyasal sorunlar üzerine araştırmalar yaptı. Meissner, modern bakteriyolojinin ana kurucularından biri olarak kabul edilen ve 1905'te Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü'nü alan Robert Koch'un doktora danışmanıydı.

Meissner pleksusu, (pleksus submukozusu) bağırsak duvarının submukozasında bulunur. Bu pleksusun sinirleri, süperiyör mezenterik arter çevresindeki parasempatik sinirlerin pleksuslarından oluşan miyenterik pleksustan meydana gelmiştir. Miyenterik pleksustan doğan dallar dairesel kas liflerini delip submukozal pleksusu oluşturur. Pleksustan gelen ganglia, muskularis mukozaya ve mukoza zarına uzanır. İşlevi, epitel tabakasındaki hücreleri ve muskularis mukozasının düz kasını innerve etmektir. Submukozal pleksus nöronlarının % 14'ü duyusal nöronlardır.

Meissner cisimcikleri veya dokunsal cisimcikler, anatomist Georg Meissner (1829–1905) ve Rudolf Wagner tarafından keşfedilen bir tür mekanoreseptördür. Bu korpüskül, hafif dokunuşa duyarlılıktan sorumlu ciltte biten bir sinir türüdür. Özellikle, 10 ila 50 hertz arasındaki titreşimleri algılarken en yüksek hassasiyetlerine (en düşük eşik) sahiptirler. Hızlı adapte olan reseptörlerdir. En çok kalın tüysüz deride, özellikle parmak uçlarında yoğunlaşırlar.

Sayfa 571·Adını Tıbba Yazdıranlar·Prof. Dr. Akif Turhan Kürüm
Bu girdilerdeki içerikler Wikipedia başta olmak üzere kamuya açık kaynaklardan derlenmiş ve editöryal katkıyla sunulmuştur.

© 2023 Nobel Tıp Kitabevleri