Mitchell Hastalığı (Eritromelalji)

Silas Weir Mitchell (15 Şubat 1829 - 4 Ocak 1914) Amerikalı doktor, bilim adamı, romancı ve şairdir. Causalgia'yı (karmaşık bölgesel ağrı sendromu) ve eritromelaljiyi tanımladı ve dinlenme tedavisine öncülük etti. Philadelphia, Pennsylvania'da dünyaya geldi. Philadelphia'nın ünlü Pennsylvania Üniversitesi'nde okudu ve daha sonra 1850'de şehrin Jefferson Tıp Koleji'nden MD derecesini aldı. İç Savaş sırasında, Philadelphia'daki Turners Lane Hastanesi'nde sinir yaralanmaları ve hastalıkların tedavi bölümü başkanıydı ve savaşta nöroloji uzmanı oldu.

Mitchell, günümüzde "psikiyatrik" olarak adlandırılan hastalıkların, özellikle nevrasteni ve histerinin sonradan tıp dünyası tarafından benimsenen dinlenme tedavisine öncülük etti. Tedavi esas olarak izolasyon, yatağa hapsedilme, diyet, elektroterapi ve masajdan ibaretti ve halk arasında 'Dr Diet ve Dr Quiet' olarak biliniyordu. Mitchell, hastalarına yüksek yağlı beslenmeyi savundu. Yağ bakımından zengin bir diyetin hastalarını "şişmanlayıp kızartacağına" ve bu da bir tedaviye yol açacağına inanıyordu. Bunu başarmak için büyük miktarlarda süt reçete edildi. Hastalarından günde iki litre veya daha fazla süt tüketmelerini istedi. Tıbbi metinleri arasında "Injury of Nerves and Their Consequences" (1872) ve "Fat and Blood" (1877) sayılabilir. Mitchell hastalığı (eritromelalji) onun adını almıştır. Ayrıca bir ampute hasta üzerine yaptığı çalışmada fantom uzuv terimini de kullandı. Mitchell, el cerrahlarının en sık karşılaştığı bir durum olan causalgia'yı (bugün Complex regional pain syndrome (CRPS), aynı zamanda reflex sympathetic dystrophy (RSD) olarak bilinir) tanımladı ve tedavi etti. Mitchell, tıbbi nörolojinin babası ve "kanıta dayalı" veya "bilimsel" tıbbın öncüsü olarak kabul edilir. Aynı zamanda Avrupa'da ve Amerika'da psikiyatrist, toksikolog, yazar, şair ve ünlüydü. Çağdaşları onu Benjamin Franklin kadar bir dahi olarak görüyorlardı.

1866'da Atlantic Monthly'de "The Case of George Dedlow" başlıklı hem somatik hem de psikolojik anlayışlara dayanan bir kısa öykü yayınladı. O andan itibaren, Mitchell dikkatini bilimsel ve edebi uğraşlar arasında paylaştırdı. İlk alanda çıngıraklı yılan zehiri, entelektüel hijyen, sinir yaralanmaları, nevrasteni, kadın sinir hastalıkları, ateşli silah yaralanmalarının sinir sistemi üzerindeki etkileri ve hemşire, hekim ve hasta ilişkileri üzerine monografiler üretti; ikincisinde, çocuk hikayeleri, şiirler ve düz yazı kurguları yazdı. Özellikle Hugh Wynne (1897), The Adventures of François (1898), The Youth of Washington (1904) ve The Red City (1909) gibi tarihi romanları türlerinin en iyileri arasındadır. 4 Ocak 1914'te Philadelphia'da öldü.

Sigmund Freud, 1887'de Mitchell'in The Treatment of Neurasthenia and Hysteria of Certain Forms of Neurasthenia and Hysteria başlıklı kitabını gözden geçirdi; ve 1890'lara kadar yaptığı çalışmasında elektroterapi kullandı. Freud ayrıca Mitchell'in terapiye ek olarak fiziksel gevşemeyi kullanmasını benimsedi ve bu muhtemelen psikanalitik kanepenin kurumsallaşmasına yol açtı. Mitchell'in bilim ve edebiyat alanındaki saygınlığı, yurtiçinde ve yurtdışında çeşitli üniversiteler tarafından kendisine verilen fahri derecelerle ve birçok Amerikan ve yabancı bilgili toplumda fahri veya aktif üyelikle tanındı. 1887'de Amerikan Doktorlar Derneği'nin ve 1908-09'da Amerikan Nöroloji Derneği'nin başkanlığını yaptı. Benekli çıngıraklı yılana Crotalus mitchellii, Mitchell'in adı verilmiştir.

Eritromelalji, genellikle alt ekstremitelerde veya ellerde kan damarlarının epizodik olarak tıkandığı (sıklıkla günlük olarak açılıp kapandığı), ardından hiperemik ve inflamatuvar hale geldiği nadir bir vasküler periferik ağrı bozukluğudur. Şiddetli yanma ağrısı (küçük lifli duyu sinirlerinde) ve cilt kızarıklığı vardır. Ataklar periyodiktir ve genellikle ısı, basınç, hafif aktivite, efor, uykusuzluk veya stres tarafından tetiklenir. Eritromelalji, birincil veya ikincil bir bozukluk olarak da ortaya çıkabilir. Sekonder eritromelalji, herhangi bir nedene bağlı küçük lifli periferik nöropati, polisitemi vera, esansiyel trombositoz, hiperkolesterolemi, mantar veya cıva zehirlenmesi ve bazı otoimmün bozukluklardan kaynaklanabilir. Primer eritromelalji, voltaj kapılı sodyum kanalı α-alt birim geni SCN9A'nın mutasyonundan kaynaklanmaktadır.