Moro Refleksi

Ernst Moro (1874, Avusturya-Macaristan, 1951- Slovenya), Avusturyalı çocuk doktorudur. Kendi adıyla anılan bebek refleksini tanımlayan ilk kişidir. Moro, Graz, Avusturya'da tıp okudu ve 1899'da M.D.'yi aldı. 1901'den 1902'ye kadar Viyana'da Escherichia coli bakterisini keşfeden Theodor Escherich ile çalıştı. Pediatri uzmanlığını 1906'da Münih'te kazandı ve 1911'de Heidelberg Üniversitesi'nde Çocuk Hastalıkları profesörü oldu.

Moro refleksinin yanı sıra, normal ince bağırsağın sterilitesini kanıtladı, emzirmenin biberona karşı daha fazla bakterisidal etkisinin olduğunu tesbit etti. İlk olarak çocuklarda irritabl kolon sendromunu veya tekrarlayan karın ağrısını ("Nabelkoliken") tanımladı. Süt ürünlerinin ekşimesinin neden olduğu çocukların midesinden Lactobacillus acidophilus bakterisini izole etti. Moro testini geliştirdi (perkütan tüberkülin reaksiyonu). "İlk üç aylık dönem" ve "biyolojik bahar" terimlerini icat etti. %3 un, %5 tereyağı ve %5-7 şeker eklenmiş tam yağlı sütten oluşan bir bebek besleme formülü olan "Moro'nun sütü"nü tanımladı. Almanya'da bebeklerin ishalden ölüm oranını önemli ölçüde azaltan Profesör Moro'nun Havuç çorbasını icat etti. İshal semptomlarını tedavi etmek için daha sonraki ünlü "elma diyeti" hakkında yayınlar yaptı.

1936'da Naziler iktidara geldikten sonra Moro, sağlık nedenleriyle Heidelberg Üniversitesi'ndeki kürsüsünden istifa etti. Ancak asıl sebep, Yahudi kökenli bir kadınla evli olmasıydı. Mozartstrasse 10'da özel bir klinik açtı ve 1948'de emekli oldu.

Moro refleksi, 28 ila 32. gebelik haftaları arasında gelişen ve 3-6 aylıkken kaybolan infantil bir reflekstir. Ani bir destek kaybına tepkidir ve üç farklı bileşen içerir: kolları açmak (kaçırma), kolları içeri çekmek (addüksiyon), ağlamak (genellikle). İrkilme refleksinden farklıdır. Moro refleksi, irkilme refleksinden farklı olarak, tekrarlayan uyarılarla azalmaz. Moro refleksinin birincil önemi, merkezi sinir sisteminin bütüncüllüğünü değerlendirmektir. Moro refleksi, bebeğin annesine tutunmasına yardımcı olan bir hayatta kalma içgüdüsü olarak yorumlanmaktadır. Bebek dengesini kaybederse, refleks bebeğin annesini kucaklamasına ve annenin vücuduna yeniden tutunmasına neden oldu. Moro buna Umklammerungsreflex (kucaklayan refleks) adını vermiştir. Yaptığı yayında, "küçük bir bebek muayene masasına yerleştirildiğinde ve biri elleriyle yastığın her iki tarafına vurduğunda, her iki ekstremitede hızlı simetrik uzanan bir abduksiyon gelişir ve hemen ardından addüksiyonda birbirine yaklaşır" şeklinde refleksi tanımlamıştır. Günümüzde en yaygın yöntem, bebeğin iki eliyle desteklendiği ve başın vücut seviyesinden birkaç santimetre aşağıda olacak şekilde aniden yatırıldığı baş düşürme yöntemidir.

Moro refleksinin 6 aylıktan sonra kalıcı olması, yalnızca serebral palsi de dahil olmak üzere ciddi nörolojik kusurları olan bebeklerde görülür. Ona göre bu refleks bebeğin ilk 3-6 aylık döneminden sonra kaybolmalıdır. O zamandan beri, Moro refleksi bebeklerde erken nörolojik sorunları tespit etmek için kullanılmıştır. Moro refleksinin olmaması veya uzun süreli varlığı bebeklerin nörolojik bakıma ihtiyacı olduğunun işaretleri olabilir.