Pacinian Korpüskülü

Filippo Pacini (25 Mayıs 1812 - 9 Temmuz 1883) İtalyan anatomisttir. Robert Koch'un geniş çapta kabul edilen keşiflerinden çok önce, 1854'te kolera bakterisi Vibrio cholerae'yi izole etmiştir. Pacini, Toskana, Pistoia'da mütevazı bir ayakkabıcı olan Francesco ve Umilta 'Dolfi'nin çocuğu olarak dünyaya geldi. Önce piskopos olma umuduyla din eğitimi aldı. Ancak 1830'da Pistoia'daki tıp fakültesinden burs kazandı. Doktorluğu sırasında dokuların mikroskop altında nasıl incelenip değerlendirileceğini öğrendi.

Pacini, 1831'de bir diseksiyon dersi sırasında, sinir sisteminde basıncı ve titreşimleri algılayabilen küçük duyu organlarını keşfetti. Onları 1833'ten itibaren yakından inceledi ve ilk olarak 1835'te Floransa'daki Società medico-fisica'da tartıştı, ancak araştırmasını ("Nuovi organi scoperti nel corpo umano/ İnsan vücudunda yeni organlar keşfedildi") 1840'a kadar yayınlamadı. Sadece birkaç yıl içinde, çalışma Avrupa'da yaygın olarak bilinir duruma geldi. Pacinian korpüskülleri olarak adlandırıldı.

1840'tan 1843'e kadar Pisa'da Paolo Savi'nin asistanı olarak görev yaptı, ardından İnsan Anatomisi Enstitüsü'nde çalışmaya başladı. 1844'ten 1846'ya kadar Pisa Üniversitesi'nde anatomi profesörüydü. 1847'de, Pacini Floransa'daki Lyceum'da öğretmenliğe başladı ve ardından Floransa Üniversitesi "Istituto di Studi Superiori" de Genel ve Topografik Anatomi başkanı seçildi. 1849'da kariyerinin sonuna kadar kaldı. 1846-63 Asya kolera salgını, Pacini'nin kolera basilini keşfettiği dönemdi.

Kolera, 1846-63 Asya Kolera Salgını sırasında 1854'te Floransa'ya geldi. Pacini hastalığa çok ilgi duymaya başladı. Kolera hastalarının ölümünden hemen sonra otopsi yaptı ve mikroskobu ile bağırsak mukozasının histolojisini inceledi. Bu tür araştırmalar sırasında Pacini, Vibrio olarak tanımladığı virgül şeklinde bir basil keşfetti. 1854 yılında organizmayı ve hastalıkla ilişkisini anlattığı "Kolera hakkında mikroskobik gözlemler ve patolojik çıkarımlar" başlıklı bir makale yayınladı. Organizmanın mikroskobik slaytları, araştırmalarının tarihini ve doğasını tanımlayarak açıkça etiketlendi.

Ancak, İtalyan bilim adamlarının miazma hastalık teorisine olan yaygın inancı nedeniyle, 1865, 1866, 1871, 1876 ve 1880'deki ek yayınlara rağmen, çalışma, ölümünden yıllar sonra başkaları tarafından incelenmedi. Miasma teorisini çürüten John Snow ve Robert Koch, 30 yıl sonra basilin keşfiyle geniş çapta ve hatalı bir şekilde itibar kazandılar. Pacini'nin çalışması defalarca yayınlandı ve The British and Foreign Medico-chirurgical Review, Cilt 38, Temmuz 1866'da yayınlanan İngilizce tercümesi aracılığıyla uluslararası bilim camiasına sunuldu. Yine 1854'te Katalan Joaquim Balcells i Pascual da kolera bakterisini keşfetmişti.

Daha önce tüberküloz basilini tanımlayan çok daha saygın bir bilim adamı olan Koch, bulgularını 1884'te Berlin'deki İmparatorluk Sağlık Bürosu Kolera Komisyonu'na sunduğunda, komisyon onu tebrik etti, ancak Pacini'nin daha önceki bakteriyi keşfini de kabul etti. 1965 yılında, uluslararası isimlendirme komitesi, onun çalışmasını onurlandırmak için Vibrio cholerae Pacini 1854 resmi adını benimsedi. Pacini kariyeri boyunca insan gözünün retinası, elektrikli balıklardaki elektrik organları, kemiğin yapısı ve solunum mekaniği üzerine de birkaç çalışma yayınladı.

Pacini evlenmedi ve bilimsel araştırmalarından sonra kalan paranın çoğunu iki hasta kız kardeşi Assunta ve Maria Giustina'nın uzun vadeli bakımı için harcadı. 9 Temmuz 1883'te Floransa'da neredeyse beş parasız öldü ve Misericordia mezarlığına gömüldü. 1935'te kalıntıları, diğer iki önemli anatomist olan Atto Tigri ve Filippo Civinini'nin kalıntılarıyla birlikte Santa Maria delle Grazie kilisesine nakledildi.

Pacinian korpüskülleri memeli derisinde bulunan dört ana mekanoreseptör tipinden biridir. Bu tip mekanoreseptör hem tüysüz hem de tüylü derilerde, iç organlarda, eklemlerde bulunur ve esas olarak titreşime duyarlılıktan sorumlu olan kemiğin periosteumuna bağlıdır. Bunların çok azı aynı zamanda yarı statik veya düşük frekanslı basınç uyarısına da duyarlıdır.