Parry-Romberg Sendromu

Caleb Hillier Parry (21 Ekim 1755 - 9 Mart 1822) İngiliz-Galli doktordur. 1815'te Parry-Romberg sendromunun ilk raporunu ve 1825'te de egzoftalmik guatrın en eski tanımlarından birini yapmıştır. Gloucestershire, Cirencester'da doğdu. Önce Cirencester'da özel bir okulda eğitim gördü. 1770'de Warrington Akademisi'ne girdi ve üç yıl burada kaldı. 1773'te, Edinburgh'da tıp okumaya başladı. Çalışmalarına iki yıl boyunca kadın doğum doktoru Thomas Denman ile Londra'da devam etti. 1777'de Edinburgh'a dönen Parry, Haziran 1778'de M.D.'den mezun oldu. Eylül 1778'de Londra Kraliyet Hekimler Koleji'ne lisans öğrencisi olarak kabul edildi. Edinburgh Tıp Derneği'nin Başkanı olarak atandı ve Kraliyet Beyannamesi'nin alınmasına yardımcı oldu. Kasım 1779'da, Bath, Somerset'teki Bath General Hospital'da doktor oldu ve hayatının geri kalanını burada geçirdi. 1800'de Royal Society üyeliğine seçildi. Ekim 1816'da, vücudunun sağ tarafını hareketsiz bırakan ve konuşmasını bozan bir felç geçirdi. Hayatının geri kalanında okudu, hatıralarını yazdırdı ve çiftliğini ve bahçelerini denetledi. Parry 9 Mart 1822'de Bath'da öldü ve Bath Manastırı'na gömüldü.

Parry alışkanlıkla hastaların vaka geçmişlerini kayıt altına alıyordu. Bu notları kullanarak, 1815'te, engelli olmadan önce "Elements of Pathology"'yi yayınladı. 1825'te Parry'nin oğlu Charles Henry Parry, Elements'i, henüz tamamlanmamış ikinci ciltle birlikte "Elements of Pathology and Therapeutics" adıyla yeniden yayımladı. Parry, Philosophical Transactions ve Transactions of the Medical Society of London dahil olmak üzere yayınlara katkıda bulunmuştu. Parry ayrıca birkaç özel konuyu araştırdı: Angina Pectoris adlı Senkop Anginosa'nın Belirtileri ve Nedenlerine İlişkin Araştırma, Tetanoz ve Kuduz Contagios veya Köpek Hidrofobisi Vakaları, Arter Nabızının Doğası, Nedeni ve Çeşitleri. Parry ayrıca tarımın geliştirilmesine de önem verdi ve konuyu Bath yakınlarında satın aldığı bir çiftlikte inceledi. Merinos koyun ırkının Büyük Britanya'ya tanıtılmasıyla ilgilendi. 1800'de Britanya Adaları'nda İspanya'dakine eşit giysi-yün üretmenin uygulanabilirliği ve avantajı üzerine bir broşür ve 1807'de Ziraat Kurulu'ndan bir ödül alan Merinos Koyun Cinsi Üzerine Bir Deneme yazdı. Parry'nin makaleleri, 1786'dan itibaren Bath and West of England Tarım Derneği'nin İşlemleri'nde ve 1812'de Farmers' Journal'da yayınlandı.

Hastalık ilk olarak 1825'te Caleb Hillier Parry (1755-1822) tarafından gözlendi. Ölümünden sonra oğlu Charles Henry Parry (1779-1860) tarafından yayınlanan tıbbi yazılarının bir derlemesinde tanımlandı. 1846'da Moritz Heinrich Romberg ve Eduard Heinrich Henoch tarafından ikinci kez tanımlandı. Alman nörolog Albert Eulenburg, 1871'de "ilerici hemifasiyal atrofi" tanımlayıcı başlığını kullanan ilk kişi oldu.

Parry-Romberg sendromu (PRS), genellikle yüzün sadece bir tarafında (hemifasiyal atrofi), ancak bazen vücudun diğer bölgelerine de yayılan derinin altındaki dokuların ilerleyici büzülmesi ve dejenerasyonu ile karakterize nadir bir hastalıktır. Bir otoimmün mekanizmadan şüphelenilmektedir ve sendrom, lokalize sklerodermanın bir varyantı olabilir, ancak bu edinilmiş bozukluğun kesin nedeni ve patogenezi bilinmemektedir. Literatürde sempatektominin olası bir sonucu olarak da bildirilmiştir. Sendrom kadınlarda daha yüksek bir prevalansa sahiptir ve tipik olarak 5 ila 15 yaşları arasında görülür. Bağ dokusu hastalığına ek olarak, duruma bazen nörolojik, oküler ve oral semptomlar eşlik eder. İlişkili semptom ve bulguların kapsamı ve şiddeti oldukça değişkendir.