Romberg Belirtisi

Moritz Heinrich Romberg 11 Kasım 1795 - 16 Haziran 1873 yılları arasında yaşamış Yahudi asıllı Berlinli doktordur. 1840-1846 yılları arasında klasik ders kitabını yayınlamıştır. Edward Henry Sieveking 1853'te kitabı İngilizce'ye çevirmiştir. Yeğeni, Henoch-Schönlein purpura'yı tanımlayan hekimlerden Eduard Heinrich Henoch'dur.

Tabes dorsalis'i (sifilizin omuriliğin arkasına zarar vermesi sonucu gelişen bir hastalık) tanımlamıştır. Olguyu ilk yayınladığında erken belirtileri şöyle açıklamıştır; "Ayaklar, ayakta dururken, yürürken veya uzanırken uyuşuyor ve hasta kürkle kaplıymış gibi hissi algılıyor; toprağın direnci hissedilmiyor ...". "Yürüyüş güvensiz olmaya başlar ... ayaklarını daha büyük bir kuvvetle indirir ... Kişi hareketlerinin daha kararsız hale gelmesini önlemek için gözlerini ayaklarının üzerinde tutar. Dik duruştayken gözlerini kapatması emredilir, sanki bir anda tokatlanmaya ve bir yandan diğer yana sallanmaya başlar; yürüyüşünün güvensizliği karanlıkta daha da fazla kendini gösterir." Romberg bu bulguları diğer felçlerde gözlemlememişti. Görme duyusunu kullanırken normal olan hastada gözler kapalıyken gelişen kararsızlık (duyusal ataksi), bacaklarda ve ayaklarda pozisyon hissi kaybı ile ilgilidir. Gözler kapalı veya karanlıkta olduğunda, Romberg'in açıkladığı gibi, konum duygusunun kaybı dengesizliğe neden olur ve bazen hasta düşer.

1820-50 döneminde Avrupa'daki az sayıdaki yenilikçi nörologlardan biriydi. Temel bir disiplinin düzeni, klinik gözlem ve bilgileri birleştirme bakışı ortaya koydu. Kendisinin "ilk klinik nörolog" olduğu söylenmektedir. Pearce'ye göre, Romberg, 1820'de Andrew Marshall'ın "Beynin Morbid Anatomisi" ve Charles Bell'in "İnsan Vücudunun Sinir Sistemi"ni Almancaya çevirdi. Bu sayede İngiliz tıbbında hakim olan bilgelik ve tutumların çoğunu aldı. Nörolojideki ilk sistematik ders kitabı olan "Lehrbuch der Nervenkrankheiten des Menschen/İnsan sinir hastalıkları ders kitabı" Avrupa nörolojisinde devrim yaptı. Romberg'in nörolojiye katkısı ve ayırt edici bir hastalık olarak tabes dorsalis oluşturması çok önemliydi. Romberg işareti, tabes dorsalisile eşanlamlı olarak, bacakların tüm propriyoseptif bozuklukları için ortak olarak kabul kullanılmaktaydı. Ayrıca çeşitli klinik katkıları olarak "akondroplazinin klasik bir tanımı (1817'de "Konjenital raşitizm" başlıklı mezuniyet tezini yazdığı)", "progresif yüz hemiatrofisi" ve E.J Remak'dan ve Argyll Robertson'dan önce "üçüncül dönem sifilizdeki pupilla patolojisinin" belirgin bir açıklaması sayılabilir. Ayrıca adıyla anılan Parry-Romberg sendromu vardır.

Romberg Belirtisi denge için nörolojik işlevin incelenmesinde ve ayrıca sarhoş edici bir maddenin etkisi altında araç sürenleri değerlendirmek için kullanılan bir testtir. İnceleme, bir kişinin ayakta dururken dengeyi korumak için aşağıdaki üç duyudan en az ikisine ihtiyaç duyduğu öncülüne dayanmaktadır: propriyosepsiyon (kişinin uzaydaki vücut pozisyonunu bilme yeteneği); vestibüler fonksiyon (uzayda bir kişinin başının konumunu bilme yeteneği); ve görme (vücut pozisyonundaki değişiklikleri izlemek ve ayarlamak için kullanılabilir). Propriyosepsiyon problemi olan bir hasta, vestibüler fonksiyon ve görmeyi kullanarak dengeyi hala koruyabilir. Romberg testinde ayakta duran hastadan gözlerini kapatması istenir. Artan denge kaybı, pozitif bir Romberg testi olarak yorumlanır. Romberg testi, omuriliğin dorsal kolonlarının sağlıklı çalışmasını gerektiren vücudun konumlanma hissini değerlendiren (propriyosepsiyon) bir testdir. Romberg testi, motor koordinasyon kaybının (ataksi) nedenini araştırmak için kullanılır. Pozitif bir Romberg testi, ataksinin doğası gereği duyusal olduğunu, yani propriyosepsiyon kaybına bağlı olduğunu göstermektedir. Bir hasta ataksik ise ve Romberg'in testi pozitif değilse, ataksinin doğası gereği serebellar olduğunu, yani bunun yerine lokalize serebellar disfonksiyona bağlı olduğunu gösterir.