Santorini Kanalı

Giovanni Domenico Santorini (6 Haziran 1681 - 7 Mayıs 1737), Venedikli, İtalyan anatomisttir. 1701'de Pisa'da tıp doktorasını kazandı. İnsan vücudunun anatomik diseksiyonlarını yapmasıyla tanınmaktadır. 1705'ten 1728'e kadar, Venedik'te anatomik gösteriler yaptı. En iyi yazılı eseri, insan vücudunun anatomik yönlerini içeren ayrıntılı bir çalışma olan Observationes anatomicae'nin 1724 yayınıydı.

Aşağıdakiler de dahil olmak üzere çeşitli anatomik yapıların tanımlarını sağladığı için anatomiye katkısı büyüktür. Santorini'nin kıkırdağı: Larinksin kornikülat kıkırdağı. Santorini'nin konkası: En yüksek burun konkası. Santorini Kanalı: Pankreasın aksesuar kanalı. Santorini'nin çatlakları: Dış akustik meatusun (kulak kanalı) kıkırdağının ön kısmındaki dikey çatlaklar. Santorini'nin minör caruncle: Aksesuar pankreas kanalının duodenuma açılmasının yeri. Santorini'nin kası: Ağzın açısını yanal olarak çizen kas lifleri demeti. Bazen Albinus kası da denir; Alman anatomist Bernhard Siegfried Albinus'un (1697-1770) adını almıştır. Santorini damarı: Parietal foramenlerden geçen ve superior sagital sinüsü kafa derisi damarlarıyla bağlayan damar. Santorini'nin pleksusu: Retzius boşluğunda (Cave of Retzius/ retropubik boşluk) bulunan damar pleksusları.

Santorini Kanalı (Aksesuar pankreas kanalı). Çoğu insanın sadece bir pankreas kanalı vardır. Bununla birlikte, bazılarında Santorini Kanalı olarak da adlandırılan ek bir pankreas kanalı bulunur. Bu aksesuar pankreas kanalı işlevsel veya işlevsiz olabilir. Duodenumun dorsal olan ikinci kısmına ayrı ayrı açılabilir ve genellikle (insanların %70'inde) minör duodenal papilla yoluyla duodenuma akar. İnsanların diğer %30'unda, ana duodenal papilla yoluyla duodenuma akan ana pankreas kanalına bağlanır. Ana pankreatik kanal ve aksesuar kanalın her ikisi de sonunda - ya doğrudan ya da dolaylı olarak - duodenumun ikinci kısmına bağlanır.