Weber Testi

Ernst Heinrich Weber (24 Haziran 1795 - 26 Ocak 1878) deneysel psikolojinin kurucularından biri olarak kabul edilen Alman doktordur. Yaşamı boyunca fizyoloji ve psikoloji alanlarında etkili ve önemli bir kişidir. Duygu ve dokunma üzerine yaptığı çalışmalar ve iyi deneysel tekniklere yaptığı vurgu, gelecekteki psikologlar, fizyologlar ve anatomistler için yeni ufuklara ve çalışma alanlarına yol açtı.

Ernst Heinrich Weber 24 Haziran 1795'te Saksonya, Kutsal Roma İmparatorluğu'nun Wittenberg şehrinde doğdu. Wittenberg Üniversitesi'nde ilahiyat profesörü Michael Weber'in oğluydu. Weber genç yaşta sık sık "akustiğin babası" olarak adlandırılan bir fizikçi olan Ernst Chladni'den yoğun bir şekilde etkilendikten sonra fizik ve diğer bilimlerle ilgilenmeye başladı. Orta öğretimini Meissen'de tamamladı ve 1811'de Wittenberg Üniversitesi'nde tıp eğitimi almaya başladı. 1815 yılında Leipzig Üniversitesi'nden MD'sini aldı. Napolyon savaşlarının sırasında ve sonrasında Weber, Wittenberg'den taşınmaya zorlandı. 1817'de Leipzig'deki J.C. Clarus'un tıp kliniğinde asistan, ardından 1818'de Leipzig Üniversitesi'nde karşılaştırmalı anatomi profesörü oldu. 1821'de üniversitede insan anatomisinin başkanı oldu.

Ernst Weber'in psikolojiye ilk doğrudan katkısı, dokunma hissini anlatmaya çalışırken 1834'te başladı. Sadece Fark Edilebilir Fark kavramını ileri sürdü. Weber, sadece fark edilebilir farkı şu şekilde tanımlar: "karşılaştırılan şeyler arasındaki eşitsizliği gözlemlerken, şeyler arasındaki farkı değil, bu farkın karşılaştırılan şeylerin büyüklüğüne oranı." Başka bir deyişle, öğeler arasındaki mutlak farkı değil, göreceli farkı ayırt edebiliyoruz. Ya da, sabit bir fark değil, bazı sabit oranlar arasında ayrım yapabiliriz. Weber, ağırlıklar arasındaki en iyi ayrımcılığın % 8-10 oranında farklılık gösterdiğini tespit etti. Ayrıca tüm duyular için sabit bir kesirin uygulandığından şüphelendi, ancak her duyu için farklıydı. Hat uzunluğundaki farkları karşılaştırırken, ikisini ayırt etmek için en az 0.01 fark olması gerektiğini buldu. Müzik perdesini karşılaştırırken, saniyede en az 0.006 titreşim farkı olmalıdır. Bu nedenle, her anlamda, bir farkı ifade etmek için ölçümde bir miktar artışa ihtiyaç olduğunu tesbit etti.

1817'de Weber, Leipzig'de Psikoloji'nin Dozent'i olarak atandı. Ertesi yıl (1818) Anatomi Profesörü oldu. Yıllarca pozisyonunu korudu ve sonunda yaşamının sonuna doğru Psikoloji Profesörülüğü'ne geçti. Daha sonraki yaşamında, Weber hala duyusal fizyoloji ile ilgilenmesine rağmen test ve deneylere daha az katıldı. 1871 yılında Leipzig Üniversitesi'nden emekli oldu, 1878'de Leipzig, Almanya'da öldü.

Weber sıklıkla deneysel psikolojinin öncüsü veya babası olarak anılır. Geçerliliği olan gerçek psikolojik deneyler yapan ilk kişi oydu. Zamanın çoğu psikoloğu bir masanın arkasından iş yaparken, Weber aktif olarak deneyler yürütüyordu ve daha doğru sonuçlar elde etmek için her seferinde sadece bir değişkeni karşılaştırıyordu. Bu deneysel yaklaşım bir bilim olarak psikolojinin gelişmesine ve daha doğru ve yoğun araştırma yöntemlerinin geliştirilmesine de yol açtı.

Weber testi, diyapazon ile gerçekleştirilen işitme için bir tarama testidir. Tek taraflı iletim tipi işitme kaybını (orta kulak işitme kaybı) ve tek taraflı sensörinöral işitme kaybını (iç kulak işitme kaybı) tespit edebilir. İletken yolla işitme becerisine, malleus, incus ve stapes kemikçiklerinden oluşan orta kulak aracılık eder. Sensörinöral işitme yeteneğine ise iç baziler membranı ve ona bağlı koklear sinir (kraniyal sinir VIII) ile kokleadan oluşan iç kulak aracılık eder. Kulak kepçesi, kulak kanalı ve kulak zarından veya timpanik membrandan oluşan dış kulak, sesleri orta kulağa iletir, ancak iletim veya sensörinöral işitme yeteneğine katkıda bulunmaz.