Wenckebach Fenomeni

Karel Frederik Wenckebach (24 Mart 1864 - 11 Kasım 1940) Hollandalı anatomisttir. Utrecht'te tıp okudu ve 1901'de Groningen Üniversitesi'nde tıp profesörü oldu. Daha sonra Strasbourg (1911–14) ve Viyana (1914–29) Üniversitelerinde profesör olarak görev yaptı.

Wenckebach, öncelikle kardiyoloji alanındaki çalışmaları ile anılmaktadır. 1899'da atriyoventriküler iletimin kısmi engellenmesine bağlı düzensiz nabızların, kalp dokusunda iletim süresinin giderek uzamasına neden olduğunun tanımını yaptı. Durum "ikinci derece AV blok" olarak adlandırıldı ve daha sonra "Wenckebach fenomeni" olarak isimlendirildi. Mobitz'in 1924 tarihli makalesinde Mobitz tip I bloğu olarak yeniden sınıflandırıldı. Benzer bir fenomen, Tip I ikinci derece Sinoatriyal bloğa yol açan Sinoatriyal düğümde de meydana gelebilir ve bu aynı zamanda Wenckebach bloğu olarak da bilinmektedir. Ancak ikisinin EKG üzerinde farklı özellikleri vardır.

Wenckebach, sinoatriyal düğümü atriyoventriküler düğüme bağlayan kalbin iletken sisteminin medyan demetini tanımladığı için tıp camiasında itibar kazanmıştır. Bu paket Wenckebach'ın demeti olarak adlandırıldı ve aynı zamanda orta internodal yol olarak da bilinmektedir. Wenckebach'ın demeti üç internodal yoldan biridir, diğerleri "posterior internodal yol" (Thorel'in yolu) ve "anterior internodal yol" (bazı lifler de Bachmann'ın demetine ve sonra sol atriyuma doğru çıkıntı yapar). Wenckebach, paroksismal atriyal fibrilasyon tedavisi için kinin kullanımını içeren ilk savunuculardan biri olmuştur.

Wenckebach Fenomeni (2. Derece Mobitz Tip I Atriyoventriküler Blok), her atriyal iletinin atriyoventriküler düğüm seviyesinde ventriküle ulaşmadığı bloktur. Başlangıçta uyarı sinoatrial noddan normal olarak başlar. AV noddan iletilerin geçişi yavaş yavaş uzar (EKG de PR mesafesi normal başlar ve gittikçe uzar) ve en sonunda bir vuru tamamen bloke olur (P dalgasından sonra QRS komleksi oluşmaz). Sonrasında AV ileti normale döner ve siklus kendini aynı ileti oranı (sabit oran) veya değişken bir ileti oranı ile tekrarlar. Genellikle AV nodal iletinin geri dönüşlü olarak baskılanması sonucu oluşur. Sağlıklı bireylerde uyku sırasında, beta blokerler, kalsiyum kanal blokerleri, digoksin, amiodaron kullanımında, artmış vagal tonusda, inferior miyokard infarktüsünde, miyokarditde, mitral kapak tamiri sonrası, Fallot tetratolojisi tamiri sonrasında görülebilir.