Wernicke Ensefalopatisi

Carl Wernicke (15 Mayıs 1848 - 15 Haziran 1905) Alman doktor, anatomist, psikiyatrist ve nöropatologdur. Ensefalopatinin spesifik formlarının patolojik etkileri üzerine ve afazi ile ilgili çalışmaları mevcuttur. Wernicke ensefalopatisi ve Wernicke afazisi olarak adlandırılan hastalıkları araştırmıştır. Paul Broca ile birlikte yaptığı araştırmalar, özellikle konuşma işlevi üzerine olan çalışmalarla beyin fonksiyonlarının yerleşimiyle ilgili çığır açan gelişmelere yol açmıştır. Bu nedenle, konuşma alanı Wernicke konuşma alanı olarak adlandırılmıştır.

Wernicke, 15 Mayıs 1848'de Prusya'nın Yukarı Silezya'sındaki küçük bir kasaba olan Tarnowitz'de doğdu. Orta öğrenimini Breslau Üniversitesi yakınlarındaki Oppeln'deki okulda aldı. Daha sonra Breslau Üniversitesi'nde tıp okudu. Breslau, Berlin ve Viyana'da dil ve afazi üzerine yüksek lisans yaptı. Tıp diplomasını Breslau Üniversitesi'nden aldıktan sonra, Breslau'da Allerheiligen Hastanesi'nde altı ay boyunca oftalmoloji profesörü Ostrid Foerster yanında asistan olarak çalıştı. Bu arada 1870 yılında, Wernicke'nin bir ordu cerrahı olarak hizmet ettiği Franco-Prusya Savaşı patlak verdi. Savaşta görev yaptıktan sonra Allerheiligen Hastanesi'ne döndü ve bu sefer Profesör Heinrich Neumann başkanlığında psikiyatri kliniğinde asistan olarak çalıştı. Neumann onu Wernicke'nin meslek yaşamı üzerinde derin etkisi olacak olan nöropatolog Theodor Meynert ile çalışmak üzere altı aylığına Viyana'ya gönderdi. 1875'den 1878'e kadar Berlin Charite kliniğinde Karl Westphal yönetiminde çalışmak üzere kıdemli asistan olarak atandı ve burada psikiyatri ve sinir hastalıkları üzerine çalıştı. 1878'de Berlin'de özel bir nöropsikiyatrik uygulama bölümü kurdu. 1881'de bölümden ayrılana kadar çok sayıda makale yayınladı. 1885'te hocası Profesör Neumann'ın yerine geçti ve aynı zamanda Breslau'da nöroloji ve psikiyatri profesörü olarak görev yaptı. 1890'da, Allerheiligen Hastanesi'nde psikiyatrik bölümün yöneticisi oldu ve aynı zamanda Üniversite Hastanesi Nöroloji ve Psikiyatri Bölümü başkanlığını yürüttü. 1904 yılında, Halle Üniversitesi'nde Psikiyatri ve Nöroloji Kliniği'nde görev aldı. Thüringen Ormanında bisiklet kazası geçirdi. Yaraları nedeniyle 15 Haziran 1905'te yaşamını kaybetti.

Wernicke, Paris, Fransa'dan, özellikle Paul Pierre Broca'dan gelen dil ve iletişim araştırmalarından büyük ölçüde ilham aldı. Broca'nın motor afazi üzerine çalışması, Wernicke'nin dile ilişkin psikofizyoloji ve afaziyolojiye olan ilgisini etkiledi. Wernicke, konuşma sorunlarına yol açan beyin hasarlarının yerleşimiyle ilgili ilişkiyi araştırmaya başladı. 1874'te Mynert ile çalışırken "Der Aphasische Symptomencomplex"'i yayınladı. Wernicke kitabında, şimdi Wernicke afazisi olarak bilinen duyusal afaziyi, Broca tarafından tanımlanan motor afaziden belirgin bir şekilde farklı olarak tanımladı. Duyusal afaziyi akıcı fakat düzensiz konuşma, konuşma anlayışının bozulması ve sessiz okuma bozukluğu olarak sınıflandırmıştı. Broca'nın motor afazi ile ilgili bulgularını içeren Wernicke, her iki afaziyi de beyin hasarının sonuçları olarak tanımladı. Bununla birlikte, hastanın hangi afaziyi geliştirdiği hasarın yeri belirlendi. Duyusal afaziye yol açan lezyonları sol temporal loblara ve motor / Broca afazisine yol açan lezyonları sol posterior frontal loblara bağlı olarak tanımladı. Bu iki kavram, dilin nöral temelleri üzerine geliştirdiği teorisinin temelini oluşturudu.

Wernicke, motor aktiviteye duyusal uyarımın eşlik ettiğini ve beyindeki motor ve duyusal korteksleri birbirine bağlayan liflerin bulunduğunu, bu nedenle duyusal ve motor afaziye katkıda bulunan lezyonlu bölgeler arasında da bir bağlantı olması gerektiğini varsaydı. Her iki yapının da sağlam kaldığı varsayılarak, bu bağlantının kopmasıyla ilgili sorunları tartıştı. Duyu afazisini etkileyen alan hala işlev görecektir, bu nedenle bir hasta sözlü konuşma ve sessiz okuma anlayışını varsayımsal olarak devam ettirebilir. Bununla birlikte, Broca'nın alanıyla olan bağlantı kesilerek zihinsel süreçlerin sözlü konuşmaya etkili bir şekilde çevrilmesi önlenecektir. Wernicke ayrıca, şaşkın veya psikotik bir durum içeren duyusal afazinin olası tehlikelerini tartıştı ve 1891'de Sigmund Freud tarafından tarif edilen nesneleri tanıma başarısızlığı olan agnozi ve afazi arasında ayrım yapmanın önemini vurguladı.

Wernicke'nin adıyla anılan durumlar; Wernicke afazisi: Alıcı veya duyusal afazi için kullanılan terim. Posterior süperiyor temporal girus lezyonlarının neden olduğu konuşmayı anlayamama veya anlamlı konuşma üretememe. Wernicke ensefalopatisi: Tiamin eksikliğinin neden olduğu akut nörolojik disfonksiyon. Oftalmoparezi, ataksi ve zihinsel karışıklık üçlüsü ile karakterizedir. Subakut demans sendromu olan Korsakoff psikozu ile kombine edildiğinde Wernicke – Korsakoff sendromu olarak adlandırılır. Wernicke'nin pupiller reaksiyonu: Retinanın kör kısmında ışığa doğrudan reaksiyonun olmaması.

Wernicke ensefalopatisi özellikle tiamin (B1 vitamini) olmak üzere B-vitamini yedeklerinin tükendikten sonra, merkezi sinir sisteminde biyokimyasal lezyonların neden olduğu nörolojik semptomlara bağlıdır. Bu durum, beriberi ve alkolik Korsakoff sendromunu içeren daha büyük bir tiamin eksikliği bozuklukları grubunun bir parçasıdır. Alkolik Korsakoff sendromu ile aynı anda ortaya çıktığında Wernicke-Korsakoff sendromu olarak bilinir. Klasik olarak, Wernicke ensefalopatisi triadı oftalmopleji, ataksi ve konfüzyon ile karakterizedir. Hastaların yaklaşık % 10'unda bu üç özellik bulunabilir. Bu hastalık alkol kötü kullanımı ile yetersiz beslenen kişilere özgü bir durum olarak görülmekle birlikte, çeşitli hastalıklardan da kaynaklanabilir.