Willis Poligonu

Thomas Willis (27 Ocak 1621 - 11 Kasım 1675) anatomi, nöroloji ve psikiyatri tarihinde önemli bir rol oynayan İngiliz doktordur. Kraliyet Cemiyeti'nin kurucu üyesiydi. 1642 yılında Oxford'daki Christ Church'den M.A. olarak mezun oldu. İç Savaş yıllarında, Kraliyet taraftarı oldu. 1640'larda, İngiltere I. Charles'ın kraliyet doktorlarından biri olarak görev yaptı. 1646 yılında Abingdon'da hekim olarak çalışmaya başladı. Anglikan mezhebine üye idi. 1650'lerde evinde John Fell, John Dolben ve Richard Allestree gibi bir Anglikan cemaatini bir araya getiriyordu. Willis, 1657'den 1667'ye kadar Oxford'da yaşadı. 1656 ve 1659'da "De Fermentatione ve De Febribus" olmak üzere iki önemli tıbbi eser yayınladı. Bu eserler beyin üzerine olan çalışmalarıydı. Willis daha sonra Londra'da Westminster'da doktor olarak çalıştı.

Hem anatomi anlayışını hem de bilinen ilaçları tedavilerinde başarılı bir şekilde harmanlamaktaydı. Willis, beyin, sinir sistemi ve kasların anatomisi üzerine yapılan araştırmalarda öncü olarak bilinmektedir. En dikkat çekici keşfi, beynin tabanındaki bir arter çemberi olan "Willis Poligonu'dur". Willis'in 1664 "Cerebri anatome" kitabı beyin ve sinir anatomisi üzerine çok özel ve özenli bir çalışmadır. Bu çalışmada nöroloji terimini ortaya attı. 1667'de beynin patolojisi ve nörofizyolojisi üzerine önemli bir çalışma olan "Pathologicae cerebri ve et nervosi generis" adlı eserini yayınladı. İçinde epilepsi ve diğer konvulsif hastalıkların nedeni hakkında geliştirdiği yeni teoriler vardı. Bu yolla psikiyatrinin gelişmesine de katkıda bulundu.

Willis, kraniyal sinirleri, günümüzde anatomistler tarafından numaralandırıldıkları sırayla numaralandıran ilk kişiydi. Mesolobe (corpus callosum) 'un paralel çizgilerini ilk tanımlayandır. Beynin kıvrık yüzeyinin ve forniksin altındaki yanal boşluklar arasındaki iletişimi gözlemlemiştir. Korpora striata ve optik talamiyi tanımlamıştır. Ventriküllerin atık sulardan atık ürünler toplayan beyin omurilik sıvısı içerdiği sonucuna varmıştır. Willis, korteksi bilişin substratı olarak tanımlamış ve gyrencephalia'nın bilişin gelişmişliğini sağladığını iddia etmiştir. İşlevsellikte istemsiz hareketlerin serebellumdan, istemli hareketlerin serebral korteksten geldiğini öne sürmüştür. Diabetes mellitus terimini ortaya atmış, idrarın bu hastalarda tatlı olduğunu gözlemlemiştir.

Willis Poligonu, serebral dolaşımın bir kısmıdır. Beş ana arterden oluşur: İnternal karotid arter (sol ve sağ), Anterior serebral arter (sol ve sağ), Anterior comminkan arter, Posterior serebral arter (sol ve sağ), Posterior kominikan arteri (sol ve sağ). Willis Poligonu, hipofiz sapını, optik yolları ve bazal hipotalamusu çevreler.